Aglianico

Terwijl de rest van Italië in september oogst, hangt Aglianico er in Campania en Basilicata nog. Soms tot ver in november, als de eerste nachtvorst al dreigt. Die extreem late rijping is zijn handelsmerk en de reden dat hij alleen in het warme zuiden kan staan: nergens anders krijgt hij genoeg zon om zijn tannines af te maken.

Het resultaat is een wijn die vaker met Nebbiolo dan met andere zuidelijke druiven wordt vergeleken. Veel tannine, hoge zuurgraad, en een houdbaarheid die tegen die van de grote Piemontese wijnen aanschurkt. In Taurasi, de bekendste benaming, wordt hij jaren op hout gerijpt voordat hij de kelder uit mag.

In het glas: zwarte kers, pruim, gedroogde kruiden, leer en op de Vesuvius die vulkanische mineraliteit. Jong kan hij stroef zijn. Met wat lucht of een paar jaar geduld wordt het een van de meest onderschatte grote druiven van Europa, vooral gemeten naar wat hij kost.

In onze Cratere Rosso speelt hij een bijrol naast Piedirosso, en precies daarom werkt die wijn: het fruit komt van de een, de ruggengraat van de ander. Wil je Aglianico in zijn volle gewicht proeven, dan is een Taurasi de volgende stap.