Glera

Prosecco werd tot 2009 gemaakt van de proseccodruif. Daarna niet meer, en er is geen enkele wijngaard voor gerooid. De druif werd simpelweg omgedoopt tot Glera, een oude synoniemnaam uit Friuli.

De reden is juridisch en slim. Zolang Prosecco de naam van een druif was, mocht iedereen ter wereld hem planten en het resultaat prosecco noemen. Een druivennaam is niet te beschermen, een plaatsnaam wel. Italië hernoemde dus de druif en breidde tegelijk de herkomstbenaming uit tot het dorpje Prosecco bij Triešt. Sindsdien is Prosecco een plek.

Glera zelf is productief en tamelijk neutraal: appel, peer, wat bloesem, frisse zuren. Op vlak land machinaal geoogst levert dat de vriendelijke supermarktbubbel op. Op de steile heuvels van Conegliano en Valdobbiadene, sinds 2019 UNESCO-werelderfgoed, kan niets machinaal en wordt elke tros met de hand geplukt. Dat verschil betaal je, en dat proef je.

De bubbel komt niet op fles maar in een gesloten stalen tank, de methode Martinotti. Dat is geen afwaardering maar een keuze: flesgisting bouwt brood- en gisttonen op, tankgisting houdt het frisse fruit van de druif intact. Bij Glera is dat precies de bedoeling.

Onze fles komt van Cantine Varaschin in Valdobbiadene zelf, honderd procent Glera van de hellingen bij San Pietro di Barbozza.