Piedirosso

In Napels heet deze druif geen Piedirosso maar pere ‘e palummo: duivenpoot. Wie een tros bekijkt begrijpt waarom. De steeltjes kleuren tegen de oogst diep rood en vertakken zich als de poot van een duif. Het is de tweede naam die je moet kennen als je op de flanken van de Vesuvius wijn drinkt.

Piedirosso is een lichte druif in een zwaar landschap. Weinig tannine, fris rood fruit, viooltjes, en die typische vulkanische toon die je het beste omschrijft als iets tussen kruit en natte as. Dat laatste is geen verbeelding: de wijngaarden staan in los, zwart vulkanisch zand waar de druifluis zich nooit heeft kunnen vestigen. Veel stokken op de Vesuvius staan daarom nog op hun eigen wortel, zonder de Amerikaanse onderstam die in de rest van Europa standaard is.

In zijn eentje is hij bijna te vriendelijk, en daarom staat hij vrijwel altijd naast Aglianico. Piedirosso brengt het sap en de geur, Aglianico het skelet. Die verhouding bepaalt of een Lacryma Christi een terrasfles wordt of een wijn voor bij het vlees.

Drink hem licht gekoeld, op zo’n zestien graden, bij gegrild lamsvlees, stevige pasta met ragù of gerijpte kaas. Onze fles komt van Cantine Astroni, waarvan de wijngaarden aan de Agnano-krater uitkijken op de finishstraat van etappe 6 in Napels.