Pinot Noir

Pinot Noir heeft een reputatie als de moeilijkste van de grote druiven, en die is verdiend. Dunne schil, dus vatbaar voor rot. Compacte trossen, dus slechte luchtcirculatie. Vroege uitloop, dus gevoelig voor late vorst. En een smaakprofiel dat bij te veel warmte meteen naar jam kantelt.

Als het lukt krijg je iets wat geen andere druif geeft: kers, framboos, rode bes, een aardse laag die richting bospaddenstoel gaat, en tannines die je eerder voelt als textuur dan als grip. Kleur zegt niets. Sommige van de beste zijn bijna doorschijnend.

In de Elzas is hij de enige blauwe druif die is toegestaan. Lange tijd werd hij daar nauwelijks serieus genomen en vooral als lichte zomerwijn weggezet. Dat is de laatste twee decennia grondig veranderd: warmere jaren en betere wijnbouw leveren nu Elzasser Pinot Noirs die zich met bescheiden Bourgognes kunnen meten, vaak voor de helft van het geld.

Onze fles komt van Domaine Weinzaepfel, van zeventig jaar oude stokken aan de voet van de Grand Ballon, de eerste klim in etappe 14 van de Tour. Oude stokken geven minder druiven en meer concentratie. Drink hem op veertien tot zestien graden, bij gegrilde kip, eendenborst, paddenstoelenrisotto of charcuterie.